به ملكهء « 133 » برقيه خواهى رسيد . 128 ، 47 - و گفت : سخن مگوى با نفس خود ، اگر تو مرد صاحب جد و جهدى ، در حالتى « 134 » كه تكيه بر سرير طبع داشته باشى ، و راضى باشى به عيش خواب گوارا درين گند خرابه ، و پايهاى خود را دراز كنى و گوئى كه آنچه نصيب من بود از علوم حقيقيه يافتم بتمامها ، و نفس « 135 » مرا نيز بر من حقيست ؛ چگونه نباشد كه از امثال و اقران خود گذرانيدم ؟ به درستى كه اين خطريست بس عظيم و طريقيست پر سقيم و كسى « 136 » كه برين مواظبت نمود روى فلاح و رستگارى نديد هرگز « 137 » . 128 ، 48 - و گفت : ترا اين علوم بيدار مىسازد از خواب غفلت « 138 » ، و تو مخلوق نشده‌اى از براى آنكه در مهلكه فرو روى ، واقف [ 124 - الف ] شو اى مسكين ، و به حركت آر خود را ، و ترك كن دشمنان حق را ، و به سوى « 139 » آل طه و يس صعود « 140 » و عروج نماى . اميد هست كه ببينى پروردگار خود را به راه راست . 128 ، 49 - و گفت : بايد كه امروز تو بهتر « 141 » از ديروز تو باشد ، و الا تو از زيانكارانى « 142 » 128 ، 50 - خوشحال و فرحناك ساز دل خود را به ترك آنچه گرانست بر تو مكافات او ، و ياد آر مرگ خود را و رسيدن به حق تعالى . 128 ، 51 - در شباروزى « 143 » بارها محافظت خاطر « 144 » مردمان كن تا

--> ( 133 ) - د : و اگر به ملكه محوكننده ترقى ننمائى اولا به ملكه . ( 134 ) - د : و گفت : اگر مرد صاحب جد و جهدى با نفس خود سخن مگوى در حالتى . ( 135 ) - د : يافتم و نفس . ( 136 ) - اساس : عظيم و كسى كه . ( 137 ) - كسى كه شيوه و شعارش اين شد هرگز روى فلاح و رستگارى نديد . ( 138 ) - د : اين علوم از خواب غفلت بيدار مىسازد . ( 139 ) - د : مسكين و قدم در نه و ترك دشمنان حق كن و به سوى . ( 140 ) - متن عربى : و اصعد الى طاسين . ( 141 ) - د : امروز تو بايد كه بهتر . ( 142 ) - د : و الا از زيانكارانى . ( 143 ) - د : شبانروزى . ( 144 ) - اساس : « خاطر » ندارد .